Relacja Rafała Hubczaka z XIV Półmaratonu dookoła Jeziora Żywieckiego
XIV Półmaraton Dookoła Jeziora Żywieckiego wygrał Julius Lagat – wspaniały lekkoatleta. Ustanowił nowy rekord trasy wynikiem: 1:06:18. Drugi był Kenijczyk, trzeci… też był Kenijczyk. Chyba nagrody były za wysokie 🙂 Najlepszy Polak Jakub Woźniak zajął 6 miejsce z wynikiem: 1:12:03. Wśród kobiet wygrała Ukrainka Kateryna KAMARENKO wynikiem: 1:20:07. Pierwszą Polką była Dominika Wiśniewska Ulfik – specjalistka w biegach górskich, która zajęła drugie miejsce z wynikiem: 1:22:58
Ale zacznijmy od początku. Niedzielny poranek 17 marca obudził mnie pięknym słońcem. 7 rano, zajrzałem za okno i zobaczyłem na termometrze -17 stopni!!! Pierwsza myśl:
Jak się ubrać ?
Konepcja ubioru zmieniała się z godziny na godzinę. Start biegu zaplanowano na 10.30 Podczas rozgrzewki wszyscy schowani byli w ciepłe ubranka, grube czapki, długie spodnie. Tuż przed startem okazało się, że są i tacy którzy odważyli się biec w krótkich spodenkach (ci z pierwszego szeregu). Na starcie stanęło prawie 1200 biegaczy – to prawie 50% więcej niż w zeszłym roku!!! Pierwsze 6 kilometrów prowadzą po lekko pagórkowatym terenie. Biegło się lekko, ostre i chłodne powietrze nie dawało się bardzo we znaki. Od pierwszego kilometra spoglądałem na zegarek i mówiłem sobie: wolniej, wolniej 🙂 Na 5. km zanotowałem międzyczas 23:16 i pomyślałem:
jest ok, troszkę wolniej niż w zeszłym roku ale nie ma gdzie się spieszyć.
Na 7. km zaczął się pierwszy podbieg – wziąłem go z rozpędu 🙂 Na 8 km jest pierwsza ściana i długi podbieg, na którym co niektórzy biegacze z drugiej części stawki zaczynają podchodzić – tutaj poczułem, że dziś na podbiegach mogą być problemy. Tempo spadło a tętno podskoczyło dość wysoko. Na 10. km pierwszy bufet: międzyczas 47:29 Liczyłem, że będzie lepiej i pomyślałem:
o życiówkę dziś będzie ciężko…
Od 11. km zaczęło wiać i nie był to ciepły wiaterek. Na 12. i 14. km podbiegi udało mi się pokonać w nie najgorszym tempie. Na 15. km zobaczyłem bramki datasportu, zerknąłem na zegarek: 1:11:39
Cholera, miało być szybciej.
Po minięciu 15. km miałem wrażenie, że wiatr wiejący w twarz wieje coraz mocniej. Świadomość, że przede mną 2 najcięższe podbiegi i marne szanse na zrobienie życiówki trochę odebrała mi wiarę i …..siły. Przedostatni podbieg potraktowałem z pewną rezerwą. Pomyślałem:
muszę zostawić trochę sił na ostatni, prawie kilometrowy, dobijający podbieg.
Na zbiegu wyrównałem tętno i zaczęło się: zagryzłem zęby i pomimo pokusy, żeby dać sobie luz i pomaszerować trochę wraz nieświadomymi biegaczami, którzy nie wiedzieli co ich czeka na koniec, wybiegłem. To był mój najwolniejszy kilometr: 5:32 – masakra. Do mety zostało 2km – 500m zbiegu i ostatnie 1,5km płaskiego odcinka do mety. Zbiegłem w dół i pomyślałem:
trzeba przyspieszyć, trzeba przyspieszyć.
Jednak serce to nie wszystko. Chwyciła mnie ostra kolka i tempo 4:35 to było wszystko na co było mnie stać na ostatnim kilometrze. Na 400 m przed metą zobaczyłem na garminie czas z zeszłego roku. Ostatnie 200 m to coś pięknego!!! Doping znajomych, rodziny powoduje, że człowiek potrafi się zerwać i powalczyć….. do upadłego. Tym razem nie zapomniałem zatrzymać stopera na mecie 🙂 1:41:58. Jest piękny medal, wielka radość i satysfakcja.
Tegoroczny inauguracyjny bieg uważam za udany. Jeszcze w styczniu walczyłem z kontuzją kolana i nie wierzyłem, że uda mi się przygotować na Półmaraton Żywiecki. Udało się !!!
Dziękuję wszystkim Biegusiom za pomoc, dobre słowo i mobilizację do treningów !!!
Zapraszam Was w przyszłym roku na połówkę do Żywca. Warto przyjechać !!! Leją tu niezłe piwko 😉
Tymczasem do zobaczenia w Krakowie na Maratonie.
Autor relacji: Rafał Hubczak.
Więcej informacji o Półmaratonie, zdjęcia oraz wyniki znajdziecie na stronie imprezy.