Relacja Stanisława Kupca i Kornelii Stępnickiej z Łódź Maraton
Czegoś Wam brakowało na biegusiem.pl? Łodzi? No to już jest! Relacja Stasia i Kornelii z wyprawy na maraton i „dyszkę”. Zapraszamy do relacji. Najpierw Stanisław a potem Kornelia… finiszująca z Arkiem 😉
Do Łodzi wyruszyliśmy w sobotę około 8 godz.: ja, Renata, Kornelia i Arek. Po 3:30 min jazdy; z małymi przerwami; dotarliśmy na miejsce. Po zameldowaniu się w hotelu i wypakowaniu, czas na odebranie pakietów startowych. Zrobiliśmy sobie spacerek do Atlas Areny, która była oddalona o jakieś 3,5 km od hotelu. Gdy odebraliśmy już pakiety był czas na obejście wszystkich stoisk, ja najbardziej zainteresowałem się stoiskiem Garmina, na którym był pokazany Fenix 2 (przyznam ten zegarek robi wrażenie), trochę pogadałem, pooglądałem i dostałem zniżkę 20 % (niestety nie na feniksa) na FR620, która też mi się bardzo spodobał. Następnie restauracja, jedzonko, piwko i dalej spacer – tym razem Decathlon. Zamiast wracać do pokoju, poszliśmy jeszcze do centrum handlowego. Przyznam, że byliśmy wykończeni tym chodzeniem (jutro maraton a my łazimy po sklepach 😉 ). Tak spacerując po Łodzi zrobiliśmy sporo ponad 10 km i po powrocie normalnie padliśmy. Następnego dnia wstałem przed zegarkiem o 5:00, śniadanie, kawa i jakoś szybko zleciało. Trzeba się zbierać i ruszać na linię startu, która była oddalona od Atlas Areny o 1 km. Idąc wykonałem telefon do Artura by dowiedzieć się, co słychać u naszej grupy, która startuje w Orlen Warsaw Marathon i na biegu na 10 km oraz życzyć im powodzenia i samych rekordów. Przed samym startem zrobiliśmy kilka fotek. Kornelia poszła na drugą stronę barierek, gdzie był start na 10 km. My z Arkiem stanęliśmy przy napisie 3.00 godz. Po chwili Arek zniknął. START! Patrzę, a tu pokazuje się balonik na 3:15. Jak to się stało? Dopiero był start, a ja mam już 15 min. w plecy! Po 2 km. widzę, że Arek biegnie przede mną, doganiam go i biegniemy chwilkę razem. Tempo coraz szybsze, ja złapałem balonik na 3 godz i tak gnałem do jakiegoś 20. km. Później balonik powoli zaczął mi się oddalać. Myślę sobie:
3 godz, jeszcze kiedyś spróbujesz, a teraz pilnuj, abyś doleciał poniżej 3.11
A czuję że może się udać, mimo że trasa była naprawdę trudna. Potwierdzą to słowa zwycięzcy maratonu Yared Shegumo które przytoczę:
Trasa była trudna technicznie
I tak od połowy dystansu biegłem i co parę kilometrów zerkając na zegarek, na którym ustawiłem sobie wirtualnego partnera (tutaj podziękowania dla Piotra, który wypożyczył mi od Garmina na maraton FR610. Dzięki!) Na 32. km. robi się ciężko, ale za chwilę widzę Renatę, która krzyczy:
Dawaj, dawaj jeszcze trochę!
Tu jeszcze prawie dycha a ona krzyczy, że trochę, haha 😉 Kornelia podbiega i podaje mi butelkę z wodą. Wypiłem połowę i biegnę dalej, myślę że za chwilę znowu będę ich widział, ponieważ jest nawrót. Po nawrocie widzę, że biegnie Arek. Krzyczymy do siebie motywująco i dalej biegnę. Do mety coraz bliżej, ale cały czas pod górę, patrzę na czas.
Jest dobrze tylko wytrzymaj i będziesz bardzo szczęśliwy.
Znowu widzę Renatę, która krzyczy, że jeszcze 300 metrów, patrzę – Kornelia biegnie razem ze mną i też krzyczy:
200 metrów! Szybciej!
W myślach mówię:
Jak szybciej! Szybciej to już się nie da!
Wbiegając na Atlas Arenę przeżyłem szok – na Hali ciemno, a ja biegnę do mety w blasku reflektorów (coś pięknego!). Komentator mówi:
nr. 759 Stanisław Kupiec czas…
No właśnie! Widzę zegar na linii mety: jest 3.10 i lecą sekundy. Udało się! Czas wymarzony, rewelacyjny!
Teraz możesz odpocząć
– mówię do siebie.
Poprawiłeś rekord należący do Tomka Głodka( 03:12:56) trwający prawie 24 lata i Krzysztofa Kazimierczaka 03:10:58, który niedawno dołączył do naszej grupy biegusiem.pl.
Po paru minutach wpada Arek, zmęczony, ale bardzo zadowolony, który też zrobił życiówkę.
Jeśli już odpoczęliście i możecie złapać powietrze po emocjonującym biegu Staśka to teraz czas na Kornelię i jej wrażenia z łódzkiej dyszki:
Meeeega pozytywne wrażenia z Łodzi. Może nie z powodu mojego startu bo połasiłam:) się na 46 min a skończyło się na 50 i finiszem niczym ostatnia łajza. 500 m szłam do mety skulona z gigantyczną kolką, ale nie ma co rozpamiętywać nie mój dzień za to chłopaki dali czadu 🙂 Wiedziałam ze biedactwa męczą się już od godziny na trasie dlatego z mojej strony nastąpiło szybkie otarcie łez pozbieranie się w jeden kawałek i ruszyłam na maratońską trasę. Minęło może 5 min a tu już widać czarnoskórą elitę a zaraz za nimi kto? (pytanie retoryczne) albowiem wszyscy wiemy, że zza rogu wyłania się nasz biegusiowy mistrz Stasiu 🙂 Kilka minut później jest i Arek. Niewiele myśląc wbiegłam na trasę i biegnę z nim. Niestety moje płuca po kilkuset metrach widziały wrota piekła, więc odpuściłam i czekałam aż chłopaki zrobią nawrót i będą na tym samym odcinku trasy. Stoję zniecierpliwiona tym bardziej, że na ich twarzach widziałam, że już są na skraju wyczerpania. Po kolejnym kawałku trasy pokonanym z Arkiem i kilku słowach dającym kopa w cztery litery biegusiem popędziłam na Atlas Arenę. Najpierw do mety odprowadziłam Stasia później finiszowałam z Arkiem. Można powiedzieć, że poczułam się jak maratończyk i tak chyba wyglądałam, skoro kobieta, która spisywała biegaczy za metą pyta mnie o numer startowy z żalem wyprowadziłam ją z błędu komentując, że ja tylko pomagałam mojemu białemu Kenijczykowi 😉 Zdecydowanie lepiej czuję się w roli kibica i zarazem pacemakera (co z tego, że przez 1 km) :D. Przez jednego z maratończyków zostałam ogłoszona mianem najlepszej kibicki maratonu a takie słowa rekompensują mi moje niechciane i znienawidzone 50 min! 🙂 A chłopaki? Dla mnie mistrzowie!
Wyniki ekipy biegusiem.pl na dystanie 42,195 km
[gdoc key=”0AgcM5_RYX_k-dGY5V0k2elJkMWhzQzRzREt3SFhFNFE” gid=”10″ class=”no-datatables”]
Wyniki ekipy biegusiem.pl na dystanie 10 km
[gdoc key=”0AgcM5_RYX_k-dGY5V0k2elJkMWhzQzRzREt3SFhFNFE” gid=”11″ class=”no-datatables”]
I jeszcze garść wspomnień zdjęciowych. Zwróćcie uwagę na świetny – indywidualny medal.